Jugoslav Ivić, rođen 1968. godine u Subotici, multimedijalni je stvaralac koji se više od četiri decenije bavi muzikom, audio-vizuelnom produkcijom, novinarstvom i fotografijom. Po profesiji je TV kamerman, ENG snimatelj i snimatelj tona, a kroz dugogodišnji rad stekao je bogato iskustvo u televizijskoj, filmskoj, muzičkoj i medijskoj produkciji.
Muzikom se bavi od rane mladosti. Kao muzičar, autor, aranžer i producent učestvovao je u radu brojnih bendova i muzičkih projekata, objavio više izdanja i nastupao na brojnim festivalima i koncertima. Njegov muzički rad obuhvata širok raspon aktivnosti — od sviranja i autorskog rada do studijske produkcije, snimanja i oblikovanja zvuka.
Važan deo njegovog rada predstavlja i novinarstvo i dokumentovanje muzičke scene. Suosnivač je, autor i urednik portala Sva ta Muzika (svatamuzika.com), posvećenog očuvanju, promociji i dokumentovanju muzičke kulture, istorije i savremene scene Subotice i šire.
Fotografijom se bavi kao autor i dokumentarista, sa posebnim interesovanjem za urbani prostor, arhitekturu i život grada. Kroz sve ove oblasti njegov rad povezuje isti princip — beleženje, stvaranje i očuvanje zvuka, slike i priče o vremenu i ljudima koji ga oblikuju.
Muzički put Jugoslava Ivića : bendovi, festivali i najvažnija izdanja
Tokom osamdesetih i prve polovine devedesetih Jugoslav Ivić prolazi kroz više subotičkih autorskih sastava, ali nekoliko njih posebno izlazi iz lokalnog okvira i ostavlja konkretniji trag kroz festivale, muzičke top-liste, diskografska izdanja i nastupe na važnim jugoslovenskim muzičkim manifestacijama.
Bać Franje iđe u Feketić / Max Trauer
Jedan od prvih značajnijih perioda Jugoslava Ivića vezan je za grupu Bać Franje iđe u Feketić / Max Trauer sa kojom Ivić ostvaruje zapažen rezultat na subotičkoj Demo top-listi 1987. godine. Bend je te godine ostvario ubedljivu dominaciju na listi, a nastup na Omladina 1987 predstavlja njegov prvi značajniji izlazak na veliku jugoslovensku festivalsku scenu.
Poseban trag ostavila je pesma “Muzika” , izvedena na festivalu “Omladina’87”, koja je kasnije uvrštena na retrospektivnu antologijsku kompilaciju “60 godina festivala Omladina”
Nakon promene sastava i muzičkog pravca, ista grupa ulazi u novu, treću fazu rada pod imenom Max Trauer. Ivić je tada bio klavijaturista, a bend tokom 1989. privlači pažnju i tadašnje muzičke štampe, uključujući časopis Pop Rock i tekst Vojislava Pantića.
Rock terapija
Početkom devedesetih Jugoslav Ivić postaje član grupe Rock Terapija sa kojom ostvaruje jedan od najvažnijih diskografskih rezultata svog izvođačkog perioda.
Album “Još jedna molitva za nas” snimljen je 1992. godine u beogradskom studiju Akademija, a objavljen 1994. za Master Music.
Rock terapija nastupa i na međunarodnom festivalu Music of Peace, održanom decembra 1992. godine pod okriljem UNICEF-a, čime bend dobija međunarodni kontekst koji prevazilazi lokalnu subotičku scenu.
Carte Blanche
U istom periodu Jugoslav Ivić svira i u grupi Carte Blanche, sa kojom ostvaruje još jedan značajan diskografski rezultat.
Izdanje benda album “Noć u Zimbabweu“, snimljen 1992. godine u novosadskom studiju DoReMi, a objavljen 1994. za Master Music.
Dva albuma — Rock terapije i Carte Blanche — tako u kratkom periodu predstavljaju najznačajniji diskografski trag Ivićevog aktivnog rada u bendovima.
Posebno mesto u ovom periodu zauzima saradnja sa Milivojem Mrdakovićem Lemijem, sa kojim Jugoslav Ivić nastupa na “Beogradskom proleću 1996” godine.
Ovaj angažman predstavlja zasebnu etapu njegovog izvođačkog rada i jedan od poslednjih značajnih nastupa njegove aktivne koncertne faze. Jugoslav Ivić je pre ove saradnje sa Lemijem ranije svirao u bendovima Grof Lory i Rock Terapija.
Ostali bendovi i projekti
Pored navedenih sastava, Jugoslav Ivić je tokom svog aktivnog muzičkog perioda učestvovao i u radu više drugih bendova i projekata. Većina njih ostala je u okvirima lokalne scene, ali svaki od tih sastava predstavlja deo njegovog muzičkog puta.
U drugoj polovini devedesetih njegova muzička karijera sve više prelazi iz izvođačkog u tonsko, studijsko i producentsko područje, koje će u narednim godinama postati jedno od najvažnijih područja njegovog profesionalnog rada.
Tokom 2024. i 2025. godine ostvaruje studijsku saradnju sa bendom ZoVi BrŽe u studiju K23, gde svira klavijature na njihovom prvom singlu “Ljubav”
Studijski rad i muzička produkcija
Interesovanje Jugoslava Ivića za muzičku produkciju počelo je mnogo pre nego što će ona postati deo njegovog profesionalnog rada. Prvi ozbiljniji susret sa studijskim radom dogodio se 1989. godine, kada je sa bendom Max Trauer prvi put ušao u 24-kanalni studio Gabora Lenđela „Muzički Atelje“. To iskustvo otvorilo mu je novu dimenziju muzike — svet tonskog snimanja, višekanalnog rada, mikrofona i oblikovanja zvuka, koji će ga narednih godina sve više privlačiti.
Posebno značajna iskustva usledila su početkom devedesetih. Tokom 1992. godine učestvovao je u snimanju albuma grupe Carte Blanche u novosadskom studiju „DoReMi“ Peđe Pejića, kao i u radu na albumu Rock Terapija, snimanom u studiju beogradskog kluba Akademija. Ta iskustva predstavljala su važan nastavak njegovog upoznavanja sa različitim studijskim pristupima i načinima oblikovanja zvuka.
Početkom 1996. godine Jugoslav Ivić započinje profesionalni rad kao snimatelj tona u 24-kanalnom studiju K23 / Kreaton u Subotici, gde provodi pune tri godine, do kraja 1998. godine. Bio je to izuzetno intenzivan period u kojem je radio na velikom broju muzičkih projekata, od lokalnih subotičkih sastava do značajnih izvođača iz drugih sredina.
Rad u K23 omogućio mu je da prođe kroz gotovo čitav tadašnji muzički spektar — od popa i roka, preko panka i metala, do klasične muzike, tamburaške muzike i drugih tradicionalnih formi. Upravo ta žanrovska raznovrsnost bila je jedno od najvažnijih iskustava tog perioda, jer je zahtevala različite pristupe snimanju, izboru mikrofona, aranžmanu i konačnom oblikovanju zvuka.
Posebno mesto u studijskom radu Jugoslava Ivića zauzimaju tamburaški projekti, među kojima se izdvaja Tamburaški orkestar Romans, sa izdanjima: “Nezaboravne melodije” ,“Šta ti još treba” ,“Bunjevačke igre” ,ali i brojni izvođači i sastavi iz Beograda i drugih gradova. Među značajnijim projektima bio je rad na albumu “Ne može biti veselije“ beogradskog sastava Indijanci, kao i rad na albumu “In fabula” Lajkó Félixa. Ova izdanja predstavljaju deo šireg kataloga studijskog rada Jugoslava Ivića, a njegovo ime nalazi se i u kreditima izdanja dostupnih kroz muzičke baze poput Discoqsa
K23 za Jugoslava Ivića nije bio samo mesto tonskog snimanja, već svojevrsna praktična škola produkcije. Svakodnevni rad sa različitim muzičarima i izvođačima omogućio mu je da kroz praksu ovlada kompletnim procesom višekanalnog snimanja, od postavljanja mikrofona i tonske probe, preko snimanja i editovanja, do miksa i završnog oblikovanja zvuka.
Istovremeno, njegov posao se postepeno širio izvan same uloge snimatelja tona. Sve više je učestvovao u produkciji, aranžiranju, programiranju i miksu, koristeći i sopstveno iskustvo muzičara. Na pojedinim projektima svirao je klavir, bas i bubnjeve, čime je njegovo muzičko znanje neposredno ulazilo u sam proces studijske produkcije.
Poseban primer takvog pristupa predstavlja “Termoskop”, studijski autorski projekat realizovan u K23 tokom perioda od sredine 1996. do kraja 1998. godine. Za razliku od klasičnog benda, Termoskop nije imao stalnu koncertnu postavu niti je nastupao uživo, već je muzika nastajala isključivo kroz studijski autorski rad. Jugoslav Ivić je u tom projektu bio zadužen za snimanje, miks i produkciju, dok je na pojedinim numerama svirao klavir, bas i bubnjeve. Snimci su realizovani za emitovanje na Mini radiju, čiji je vlasnik i izvršni producent bio Janoš Pap.
Period proveden u K23 predstavlja jednu od ključnih etapa profesionalnog razvoja Jugoslava Ivića. U njemu se njegovo višegodišnje iskustvo muzičara prvi put u potpunosti spojilo sa tehničkim i kreativnim aspektima studijskog rada. Poznavanje instrumenata, aranžiranja i muzike u celini, zajedno sa iskustvom u tonskom snimanju i produkciji, formirali su osnovu njegovog kasnijeg profesionalnog rada u svetu zvuka i audio-vizuelne produkcije.
Studijski rad tako predstavlja važnu kariku između njegovog ranijeg muzičkog delovanja i kasnijeg profesionalnog angažmana u tonskom snimanju, televizijskoj produkciji i drugim audio-vizuelnim poslovima.
Fotografija
Fotografijom se Jugoslav Ivić intenzivnije bavi od 2012. godine, razvijajući prepoznatljiv autorski pristup zasnovan na arhitekturi, urbanom prostoru, prirodi, uličnoj i reporterskoj fotografiji. Njegovo iskustvo televizijskog snimatelja dodatno je oblikovalo način na koji posmatra prostor i trenutak – fotografiju ne tretira samo kao estetski zapis, već i kao dokument vremena, grada i ljudi.
Tokom godina učestvovao je na brojnim kolektivnim izložbama, fotografskim kolonijama, radionicama i foto-safarijima u regionu. Posebno se izdvajaju tri samostalne izložbe: “Subotički balkoni od gvožđa” (2013.), održana pod okriljem Gradskog muzeja Subotica, “Subotica kroz moj objektiv” (2024.), predstavljena u Galeriji Otvorenog univerziteta u okviru Noći muzeja i “Biseri Palića okom kamere Jugoslava Ivića”
Posebno priznanje predstavlja učešće na međunarodnoj izložbi „SOS secesija“ u Osijeku, gde su sve četiri prijavljene fotografije Jugoslava Ivića uvrštene u selekciju, dok je jedna nagrađena posebnom pohvalom.
U njegovom fotografskom radu prepliću se umetnički pogled, reporterska neposrednost i potreba da se zabeleži ono što bi bez objektiva lako ostalo neprimećeno. Od detalja subotičke arhitekture i karakterističnih gradskih motiva, preko pejzaža i prirode, do uličnih scena i svakodnevnog života – Jugoslav Ivić fotografijom gradi svojevrsni vizuelni arhiv Subotice i prostora koji je okružuje.
Televizijska i video produkcija
Jugoslav Ivić je deset godina radio kao studijski kamerman i ENG snimatelj u regionalnom televizijskom centru Super TV, a tokom tog perioda, kao i kasnije, bio je dugogodišnji saradnik više lokalnih radio i televizijskih stanica, među kojima su Mini Radio, Yu Eko Radio, City TV i TV K23.
Pored televizijske produkcije, sarađivao je na video produkciji i snimanju dokumentarnih filmova za portal Subotica.co.rs. Od 2009. godine angažovan je i kao tehnička podrška Filmskom festivalu na Paliću, dok su njegove reportaže i video prilozi deo produkcije Record Studio Subotica.
Član je Udruženja novinara Srbije (UNS) od 2006. godine.
Produkcijsko iskustvo Jugoslava Ivića
Njegovo profesionalno iskustvo obuhvata širok spektar žanrova, formata i medija: igrani i dokumentarni film, dečije i studijske emisije, direktne prenose sportskih i muzičkih događaja, rijaliti i informativne emisije, ENG produkciju, reklamne i advertajzing sadržaje, muzičke spotove, audio sinhronizaciju i eksperimentalni film. Pored televizijske i filmske produkcije, Jugoslav Ivić bavi se umetničkom fotografijom, radio i muzičkom produkcijom.
Ovakav širok raspon angažmana objedinjuje njegov višedecenijski rad u oblasti slike, zvuka i multimedijalne produkcije.
Drugi portali o Jugoslavu Ivić:
Subotica.com / SUgrađani Jugoslav Ivić
SUživo.com / Jugoslav Ivić vizuelni hroničar Subotice i njenog nasleđa
Ivić Jugoslav / Suboticu volim zbog svega što je bila i što može biti / GradSubotica.co.rs
Subotičke.rs / Kroz objektiv Jugoslava Ivića
Opušteno sa Jugoslavom Ivićem (prvi razgovor) 2015.
Opušteno – Jugoslav Ivić 18.02.2023.(drugi razgovor)
Opušteno – Jugoslav Ivić 18.05.2024.(treći razgovor)
Jugoslav Ivić o knjizi “Pola veka subotičke popularne muzike” 07.02.2020.
Jugoslav Ivić 14. 05 2014. www. subotica. info
Jugoslav Ivić Izložba 17. maj 2024. www. subotica. info
Jugoslav Ivić Sva ta muzika koja ujedinjuje svet 13.02.2023. Subotičke.rs.
Jugoslav Ivić 17.septembar 2014. Blic
Jugoslav Ivić tv emisija Spektar / RTV 2024.
Jugoslav Ivić / Yu eko popodne 17. septembar 2014.
Jugoslav Ivić 17.01.2020. Hrvatska Riječ
Jugoslav Ivić o festivalu “Omladina” / NIP Politika 01.08. 2011.
Pola veka subotičke mladosti / Jugoslav Ivić o festivalu Omladina
Profili prema društvenom mrežama:
